سخنرانی دکتر محامدپور عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی پیرامون نهضت عاشورا
دکتر محامدپور عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی به مناسبت فرارسیدن ایام محرم نکاتی را پیرامون اهمیت قیام عاشورا و هدف سیدالشهدا در این قیام بیان فرمود.

دکتر محامدپور عضو هیئت علمی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی به مناسبت فرارسیدن ایام محرم نکاتی را پیرامون اهمیت قیام عاشورا و هدف سیدالشهدا در این قیام بیان فرمود.

 

 

متن سخنرانی ایشان به شرح زیر می‌باشد:

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا اباعبدالله – السلام علیک و رحمه الله و برکاته

با عرض تسلیت ایام محرم و دهه‌ی اول عاشورا، چند نکته‌ای را برای بهره‌برداری از مکتب عاشورا عرض می‌کنم.

می‌دانیم که برخورد با مسئله‌ی عاشورا در سطوح مختلف انجام می‌شود. از مسائل احساسی و عاطفی گرفته تا مسائل معرفتی و ایمانی و به خصوص مسئله‌ی بهره‌برداری عملی در زندگی فردی و اجتماعی. آنچه که مهم است و اصرار بر این است که محرم و عاشورا زنده بماند بیشتر به خاطر تداوم امر الهی و سنن الهی و مکتب اسلام است. بنابراین باید بهره‌برداری‌مان را از مسائل احساسی و عاطفی به معرفتی و عملیاتی در زندگی فردی و اجتماعی بکشانیم و تلاش بر این باشد که استفاده بکنیم یعنی هر سال و هر دفعه که ذکری از عاشورا و ذکری از محرم می‌شود ما بتوانیم مراحل بالاتری از قیام عاشورا را در زندگی خودمان پیاده بکنیم و داشته باشیم.

برای اینکه ببینیم چرا عاشورا و قیام امام حسین (ع) اهمیت دارد و چه ارتباطی با زندگی فردی و اجتماعی ما دارد از همان فرمایشات آقا که از مدینه به مکه آمدند و از مکه به سمت کوفه و کربلا در مناظر مختلف با افراد مختلف یا با خاندان خودش صحبت فرمودند استفاده بکنیم. یکی از این خطبه‌ها آن چیزی است که وقتی می‌خواستند از مدینه به مکه بیایند به برادرشان وصیت کردند و در واقع اهداف قیام خودشان را در این خطبه بیان کردند.

من دو سه جمله از آن را عرض می‌کنم تا ببینیم که وظیفه‌ی ما چه است؟ آیا وظیفه‌ی ما صرفا برگزاری شعائر که آن هم مهم هست است یا اینکه نهایتاً می‌بایست از این فرمایشات در زندگی خودمان استفاده بکنیم؟

حضرت می‌فرمایند که: من برای اصلاح امت جدم وارد شدم یعنی اصلاح امورات امت قیام کردم. من می‌خواهم که امر به معروف و نهی از منکر بکنم. یکی از مسائل بسیار اساسی که به عنوان یک نظارت همگانی در یک اجتماع لازم است امام حسین (ع) هدف خودش را اقامه‌ی امر به معروف و نهی از منکر اعلام می‌کند.

در بخش دیگری از خطبه‌ای که امام حسین (ع) از کلماتشان می‌شود استفاده کرد می‌فرمایند که من برای فساد قیام نمی‌کنم بلکه برای اصلاح امت جدم. برای اینکه دین خدا را نشان بدهم، برای اینکه مسائل دین خدا را نشان بدهم، برای اینکه در شهرها اصلاح صورت بگیرد و شهرها روی صلاح و اصلاح ببینند. و باز در جای دیگری می‌فرمایند: من می‌خواهم که بندگان خدا ایمن باشند از ظلم ظالمان و جور جائران.

بنابراین هدف آقا امام حسین (ع) را در یک جمله اگر بخواهیم بگوییم اصلاح امور مردم برای هدایت آنها به سمت اجرای احکام الهی است که سعادت دنیا و آخرت را در خودش خواهد داشت. ما باید چه کار بکنیم؟ ما باید همراه بشویم. ما باید با نهضت حسینی همراه بشویم. در همه‌ی روزها و ایام و در همه‌ی اعصار. همانطور که فرمودند: کل یوم عاشورا و کل عرض کربلا در واقع قیام امام حسین (ع) منحصر و محدود به مکان و زمان نیست. در همه‌ی اعصار و زمان‌ها، در همه‌ی مکان‌ها می‌بایست که ما این رسالت تاریخی امام را که احیای دین، عمل به واجبات، عمل به احکام و هدایت مردم است انجام دهیم چه برای خودمان و چه برای جامعه‌مان. باید در واقع در مقابل مسائلی که در پیرامون خودمان می‌گذرد بی تفاوت نباشیم همانطوری که امام بی‌تفاوت نبود. امام اهل بیت خودش را برای این رسالت تاریخی همراه خودش می‌آورد، با آن مرارت‌ها، با آن مشکلات، با آن اسارت‌های بعد از ظهر عاشورا. برای چه؟ برای بزرگداشت دین خدا. برای اینکه مردم را به اصلاح و صلاح بیاورد. برای اینکه مردم را هدایت بکند و در واقع می‌توان گفت که مهم‌ترین پیام عاشوراست. از این جهت امام حسین (ع) مصباح‌الهدی و سفینه‌النجاه است. چرا؟ برای اینکه اگر ما در جریان نهضت حسینی قرار می‌گیریم دینمان اصلاح می‌شود و وقتی دینمان اصلاح شد وقتی سعادت در دنیا را پیدا کردیم طبیعتاً سعادت در آخرت هم پیدا می‌کنیم.

بنابراین ما هم می‌بایست همراه بشویم نه در مرحله احساس و مسائل عاطفی البته آن جای خودش را دارد . شعائر اسلامی و تعظیم عاشورا از مهمترین اموریست که باید به آن بپردازیم اما باید در این سطح متوقف نشویم و عمل به آنچه که امام فرمودند انجام بدیم ولو اینکه دچار هزینه‌هایی هم بشویم.

اصولاً امر به معروف و نهی از منکر بدون هزینه‌دادن و بدون فداکاری و ایثار ممکن نیست البته در سطوح مختلف با شرایطش. ما باید شرایط جامعه، شرایط محیط کاری خودمان، شرایط فردی و اجتماعی و شرایط خانواده خودمان را نگاه بکنیم و پا به پای فرمایشات امام حسین (ع) انگار که الان حضور دارند و حقیقتاً هم حضور دارند البته حضور امام حسین (ع) در ماه محرم و صفر بسیار تلالو دارد، بسیار آشکار و نمایان است. منتها ما باید این را تسلی بدهیم همانطوریکه عرض کردم در همه‌ی روزها در همه‌ی ایام و در همه‌ی مکانها در همه‌ی شرایط تا انشالله بتوانیم اهداف امام حسین (ع) را پیاده سازی بکنیم و ما هم بتوانیم امیدوار باشیم که در قیام امام حسین (ع) اگرچه در سال 61 هجری حضور نداشتیم اما در سالهای بعد و در اعصار و مکان‌های بعد بتوانیم مدعی باشیم که در کنار امام هستیم و جا پای امام حسین قرار بدهیم.

امیدواریم که خداوند به همه‌ی ما توفیق بدهد که شیعه‌ی واقعی باشیم با عمل به احکام و دستورات ائمه‌ی معصومین تا انشالله بتوانیم با این بزرگداشت‌ها و با این مسائل جمهوری اسلامی و نظام خودمان را هم تقویت کنیم و هم انشالله بسپاریم به دست حجت حق که منتظر ظهورشان هستیم انشالله...

لینک سخنرانی در آپارات:

https://www.aparat.com/v/CTyPY

 


   نام

   ایمیل


* نظر شما

* کد امنیتی

نمایش در سایت

نمايش ایمیل شما در سایت


ما آسمان و زمین و هر چیزی که بین آنهاست را از روی بازی نیافریدیم!
(به فرض محال) اگر می‌خواستیم سرگرمی انتخاب کنیم، چیزی متناسب خود انتخاب می‌کردیم ...


16/17 سوره انبیاء
توصیه های پزشکی پروفسور سمیعی یکی از مطرح ترین دانشمندان ایرانی در دنیا را به صورت جمله هایی که چه بخوریم تا سالم بمانیم و چه نخوریم برای جلوگیری از ابتلا به بیماری ها را در ادامه میخوانید.

پروفسور سمیعی به طور کلی در مورد سلامت بدن می گوید:

اگر حسابی اعصاب تان به هم ریخته، موز بخورید.

اگر می خواهید کلیه تان سنگ نسازد، زردآلو بخورید.

اگر فشارخون تان بالاست، کشمش بخورید.

اگر از سرو صدای معده رنج می برید، ماست بخورید.

اگر بیش از حد سرفه می کنید، عسل بخورید.

اگر همیشه احساس خستگی می کنید، فلفل دلمه ای قرمز بخورید.

اگر می ترسید سرطان معده بگیرید، کلم بخورید.

اگر مشکل یبوست دارید، انجیر بخورید.

اگر دارای مشکلات گوارشی هستند، ریحان بخورید.

اگر دچار سوزش معده هستید، چای بابونه بخورید.

اگر دارای مشکلات گوارشی هستند، ریحان بخورید.

پروفسور سمیعی
انتظار
چندي به انتظار تو حسرت كشيده ايم
دور از نگار حوصله اي سر رسيده ايم

هفته به هفته مي گذرد بي حضور تو
از جمعه هاي بي تو كه خيري نديده ايم


پيدا نمي كني ز دل ما فقير تر
از ما عيادتي كه دل از كف رهيده ايم

صدشكر در طلاتم اماج معصيت
در ساحل قنوت تو سكني گزيده ايم

قسمت نشد كه حاجي بيت خدا شويم
شكر خدا به مجلس آقا رسيده ايم

بسيار روضه از غم ارباب خوانده اند
اما هنوز كرببلا را نديده ايم
خاطره ی شهید علی اصغر ارسنجانی

خاطره ی شهید علی اصغر ارسنجانی

برف شدیدی باریده بود . وقتی قطار دو کوهه وارد ایستگاه تهران شد ساعت دو نیمه شب بود .

با چند نفر از رفقا حرکت کردیم . علی اصغر را جلوی خانه شان در خیابان طیب پیاده کردیم .

پای او هنوز مجروح بود .

فردا رفتیم به علی اصغر سر بزنیم . وقتی وارد خانه شدیم مادر اصغر جلو آمد . بی مقدمه گفت :

آقا سید شما یه چیزی بگو !؟

بعد ادامه داد : دیشب دو ساعت با پای مجروح پشت در خانه تو برف نشسته اما راضی نشده در

بزنه و ما رو صدا کنه .صبح که پدرش می خواسته بره مسجد اصغر رو دیده!

از علی اصغر این کارها بعید نبود . احترام عجیبی به پدر و مادرش می گذاشت .

ادب بالاترین شاخصه او بود .

راوی : سید ابوالفضل کاظمی